De onvoorziene gevolgen van het Zika Virus

Nog niet zo lang geleden waren het Chikungunya Virus en het Zika Virus allebei relatief obscure en door velen over het hoofd geziene tropische ziektebeelden. De uitbraken beperkten zich tot Oost- en Centraal-Afrika. Allebei veroorzaakten ze relatief milde symptomen die leken op die van dengue. Het Zika Virus maakte zo'n beetje op hetzelfde moment dezelfde reis als het Chikungunya Virus.

Het Zika Virus is intussen ook in landen als Thailand en Indonesië waargenomen en daar lijken de symptomen nog (steeds) relatief mild te zijn.

Chikungunya Virus arriveerde op het Franse deel van Sint Maarten in de herfst van 2013. Daarna verspreidde het zich razendsnel over het Caraïbisch gebied en men denkt dat er ondertussen meer dan 2 miljoen mensen besmet zijn geweest. Het Zika Virus arriveerde in 2014 in Brazilië, vermoedelijk meegevoerd door iemand die op vakantie in de Stille Zuidzee was geweest.

Maar het Zika Virus lijkt een wolf in schaapskleren te zijn. In toenemende mate meldt men in Brazilië complicaties als een te kleine schedel (microcefalie) bij pasgeboren kinderen, leidend tot een verstandelijke beperking en slechte motorische ontwikkeling. In El Salvador is er een plotselinge toename van de gevallen van het Guillain-Barré Syndroom, een aandoening waarbij het immuunsysteem het eigen spierweefsel aanvalt. De laatste is in Zuid-Amerika opgedoken. Wetenschappers staan nog voor een raadsel, maar er zijn een aantal theorieën die men koortsachtig aan het onderzoeken is.

Het Zika Virus evolueerde zich gedurende zijn lange reis in drie aparte genotypes (Oost-Afrikaanse, West-Afrikaanse en Aziatische). Omdat het Zika Virus zich razendsnel over Zuid-Amerika aan het verspreiden is, lijkt het erop dat het virus onderweg ergens gemuteerd is tot een nieuw subtype. Dat nieuwe subtype lijkt een stuk beter aangepast aan het menselijk lichaam[1]. Het zou het ontstaan van de complicaties als microcefalie en Guillain-Barré Syndroom kunnen verklaren.
Een andere theorie, waarvan wetenschappers denken dat deze zeer onwaarschijnlijk is, wordt niet eens onderzocht. Het is een experiment waarbij genetisch gemanipuleerde mannetjesmuskieten, tegen het advies van westerse wetenschappers, in 2014 werden losgelaten in Brazilië, ongeveer dáár waar nu de meeste gevallen van microcefalie worden gemeld.[2].
Waar de geleerden beslist niet aan denken is een mogelijk verband van microcefalie met een DTaP-vaccinatie. Die vaccinatie wordt namelijk al jarenlang aan zwangere vrouwen gegeven en het mogelijk verband wordt alleen op onbetrouwbare websites de wereld in geschreeuwd.

Lees dit stuk even en je snapt direct dat het allemaal volstrekte onzin is.

[1] De Melo Freire et al: Spread of the pandemic Zika virus lineage is associated with NS1 codon usage adaptation in humans in bioRxiv – 2015. Zie hier.
[2] Carvalho et al: Two step male release strategy using transgenic mosquito lines to control transmission of vector-borne diseases in Acta Tropica – 2014

Geen opmerkingen:

Een reactie posten